" ثبت کلهر فراتر از یک ثبت"
آیا هرکسی حق دارد شرط داوری امضا کند؟ سؤالی که خیلیها از آن غافلاند!
پیش از آنکه به فکر نحوه نگارش شرط داوری باشیم، باید به یک پرسش بنیادیتر پاسخ دهیم: آیا شخصی که این شرط را امضا میکند، اختیار قانونی پذیرش چنین تعهدی را دارد؟ پاسخ منفی به این سؤال، میتواند در زمان بروز اختلاف، اعتبار و قابلیت اجرای شرط داوری را با چالش مواجه کند.
⚠️ داوری، اختیاری «خاص» است، نه «عام»
بر اساس قانون آیین دادرسی مدنی، اختیار ارجاع اختلاف به داوری از جمله اختیاراتی است که در وکالتنامه باید بهصراحت پیشبینی شود. بنابراین، صرف داشتن اختیار عمومی برای انجام امور حقوقی یا انعقاد قرارداد، لزوماً به معنای اختیار پذیرش شرط داوری نیست.
⚠️ مدیرعامل شرکت؛ همیشه مجاز نیست
بسیاری تصور میکنند چون مدیرعامل حق امضای قراردادها را دارد، پس اختیار پذیرش شرط داوری نیز بهطور مطلق برای او وجود دارد. در حالی که حدود اختیارات مدیرعامل باید با توجه به اساسنامه، مصوبات هیئتمدیره و مقررات حاکم بر شرکت بررسی شود.
⚠️ وکیل دادگستری هم بدون اختیار صریح، نمیتواند
حتی وکیل رسمی نیز برای ارجاع اختلاف به داوری یا پذیرش شرط داوری، نیازمند اختیار صریح در وکالتنامه است و نمیتواند بدون چنین اختیاری، موکل را متعهد به داوری کند.
⚠️ نماینده قراردادی نیز باید اختیار روشن داشته باشد
در قراردادهای تجاری، امضای شرط داوری توسط نماینده، مدیر، کارمند یا هر شخص ثالثی باید بر مبنای اختیار معتبر انجام شود؛ در غیر این صورت، طرف مقابل ممکن است در زمان اختلاف با ایراد فقدان اختیار مواجه شود.
⚠️ نتیجه یک امضای بدون اختیار؟
اگر شخص امضاکننده اختیار لازم را نداشته باشد، شرط داوری ممکن است با ایراد اعتبار یا قابلیت استناد مواجه شود؛ موضوعی که معمولاً زمانی مطرح میشود که طرفین بیشترین نیاز را به اجرای آن دارند.
بنابراین پیش از اتکا به یک شرط داوری، باید پرسید:
«آیا امضاکننده قرارداد، واقعاً اختیار ارجاع اختلافات به داوری را داشته است؟»
بررسی اختیار امضاکننده، به همان اندازه تنظیم دقیق متن شرط داوری اهمیت دارد؛ زیرا بهترین شرط داوری نیز بدون امضای شخص دارای اختیار، ممکن است کارایی مورد انتظار را نداشته باشد.
نگارنده: احمدرضا حسینوردی وکیل دادگستری
تماس با ما : 09127874947
"با ثبت کلهر وقت شما ارزشمنده"
ثبت نظر