تفاوت شرکت تجاری و موسسه تجاری

تفاوت شرکت تجاری و موسسه تجاری

تا به حال به تفاوت شرکت تجاری و موسسه تجاری فکر کرده‌اید؟ ثبت شرکت‌ها و موسسه‌ها معمولا با اهداف متفاوتی انجام می‌شوند، موسسات صرفا برای ارائه خدمات تاسیس می‌شوند.

در واقع شرکت‌های تجارتی با اهداف تجاری تشکیل می‌شوند. البته باید این نکته را هم در نظر داشت که موسسه‌ها و شرکت‌های تجاری هر دو دارای شخصیت حقوقی هستند و نیاز به ثبت شدن دارند. اگر چه در ظاهر شباهت‌هایی دارند ولی تفاوت‌های زیادی‌هم با هم دارند. در این مبحث به تعریف شرکت‌های تجاری و موسسه‌های غیر تجاری می‌پردازیم تا بتوانیم تفاوت‌های میان آن‌ها را بررسی کنیم.

تعریف شرکت‌های تجاری وانواع آن

شرکت می‌تواند از اشخاص حقوقی یا حقیقی و یا هر دو تشکیل شود. در هر شرکتی برای تشکیل آن باید بیش از دو عضو یا شریک وجود داشته باشد. اعضاء با داشتن هدف و اعتماد به یکد‌یگر می‌توانند شرکت موفقی را داشته باشند. علاوه بر اعضای اصلی شرکت که همان شرکاء می‌باشند، شرکت‌ها معمولا اعضای دیگری هم مانند کارمند، منشی، خدماتی، پیک موتوری برای انجام کارها و فعالیت‌ها یشان دارند. شرکت‌ها نیز به دو نوع تجاری وغیرتجاری تقسیم بندی می‌شوند:

شرکت تجاری

به شرکت‌هایی تجاری گفته می‌شود، که در آن‌ها فعالیت تجاری انجام شود. زیرا هدف از تشکیل شرکت‌ها انجام فعالیت‌های صرفا تجاری است. شرکت تجارتی، بنابر قراردادی که بین دویا چند نفر منعقد می‌شود و با جمع آوری سرمایه‌های اعضاء و شرکاء برای ایجاد شرکت به منظورخاصی تشکیل می‌شود واعضاء در سود و زیان حاصل از سرمایه گذاری در آن سهیم می‌شوند.

شرکت‌های تجاری بر پایه قوانین تجارت تشکیل می‌شوند و منظور از شرکت‌های تجاری افرادی هستند که بنابر قانون تجارت مجاز به فعالیت‌های تجاری و کسب و کار هستند.

در شرکت‌های تجاری اعضای آن پس از انجام فعالیت‌های تجاری، از منافع وسود آن بهره مند می‌شوند. درشرکت‌های تجاری حتما باید معاملات تجاری انجام شود و باید نام شرکت، هویت ملی، مکان شرکت، اندازه سهام، مدت زمان فعالیت شرکت وغیره نام برده شود. زیرا تعداد ومیزان مشارکت اعضای شرکت یا همان شرکاء، اصل تفاوت درنام وجوهره شرکت‌ها از یکدیگر است. به موجب ماده20  قانون تجارت شرکت‌های تجاری به هفت مورد به شرح زیر تقسیم می‌شوند:

1. شرکت با مسئولیت محدود؛ به منظور انجام کارهای تجاری بین دو یا چند نفر تشکیل می‌شود و هریک از شرکاء تنها به میزان سرمایه‌گذاری خود در شرکت نسبت به تعهدات و قروض شرکت مسئول هستند.
2. شرکت سهامی؛ که سرمایه آن به سهام تقسیم شده است و مسئولیت صاحبان سهام، محدود به مقدار سهام اسمی آن‌ها می‌باشد.
3. شرکت تضامنی؛ بین دو یا چند نفر به منظورانجام امور تجاری تشکل می‌شود و کلیه شرکا نسبت به پرداخت دیون وتعهدات شرکت مسئول می‌باشند.
4. شرکت مختلط سهامی که بین یک و یا چند نفر شریک ضامن و یک عده شرکاء سهامی ایجاد می‌شود.
5. شرکت مختلط غیر سهامی برای انجام امور تجارتی تحت اسم مخصوصی بدون انتشار سهام بین یک یا چند نفر شریک ضامن و یک یا چند نفر شریک با مسئولیت محدود تشکیل می‌شود.
6. شرکت تعاونی؛ که با داشتن تعداد اعضایی بیش از7 نفر، به همراه تابعیت ایرانی و با هفت هدف ثبت شده در قانون قسمت  تعاونی با شرط کلمه تعاونی راه اندازی می‌شود.
7. شرکت نسبی؛ برای انجام امور تجارتی بین دو یا چند نفر تحت اسم مخصوص تشکیل می‌شود و مسئولیت هر یک از شرکا به نسبت میزان سرمایه‌ایی است که در شرکت گذاشته است .

جالب است بدانید در میان انواع شرکت‌های تجاری، شرکت با مسئولیت محدود دارای بیشترین تقاضا برای ثبت می‌باشد.

تعریف موسسه یا واحد اقتصادی غیرتجاری و انواع آن

موسسه، یا موسسات غیرتجاری، اشخاص حقوقی غیر تجاری ( اهدافی غیرتجاری که باعث ایجاد شخصیت حقوقی غیرتجای می‌شود شامل امور علمی و فرهنگی و...که کسب منافع تجاری و سود شامل آن نمی‌شود) است که برای انجام اموری که جنبه تجاری ندارد و با اهدافی متفاوت و عام المنفعه تشکیل می‌شود، البته این نکته را هم باید درنظر داشت که  رسیدن به سود و منفعت برای اعضاء هم می‌تواند جزئی از اهداف موسسه باشد ولی هدف اصلی نیست. در واقع موسسه‌ها برای انجام امورغیرتجاری مانند: امورعلمی، ادبی، امورخیریه و خدماتی و غیره تشکیل می‌شوند. این موسسات می‌توانند عناوینی مانند انجمن، کانون و بنگاه را داشته باشند. بر طبق ماده584 قانون تجارت موسسات غیرتجاری، موسساتی هستند که به منظور اهداف غیرتجاری تشکیل می‌شوند.

موسسات براساس سه معیار مالکیت، هدف، نوع فعالیت به سه دسته تقسیم می‌شوند و بر اساس مالکیت هم دارای سه بخش خصوصی، عمومی یا دولتی و تعاونی هستند.

موسسات خصوصی

به موسساتی خصوصی می‌گویند که در مدیریت مالکیت اشخاص حقیقی وحقوقی قرار دارند، وممکن است با قصد انتفاع یا غیر انتفاع  یا همان کسب سود یا عدم کسب سود مادی  شکل گرفته باشد.

موسسه بخش عمومی یا دولتی  که این نوع موسسه‌ها به  صورت مستقیم یا غیر مستقیم متعلق به دولت هستند. مانند بانک‌ها، سازمان تامین اجتماعی، شرکت‌های تابع بنیادهای مستضعفان و....را شامل می‌شود.

موسسات بخش تعاونی

موسسات بخش تعاونی؛ با هدف نیازمندی‌های مشترک و ارتقاء وضعیت اجتماعی و اقتصادی اعضاء واز طریق همکاری و خودیاری متقابل توسط اشخاص حقیقی وحقوقی تشکیل می‌شود.