سوابق مالیاتی شرکت‌های فعال در بورس

سوابق مالیاتی شرکت‌های فعال در بورس

سوابق مالیاتی شرکت‌های فعال در بورس ماجرایی دارد که به سمع و نظرتان می‌رسانیم. مدتی پیش در خبرها آمده بود که: دولت به سازمان امور مالیاتی، مجوز داده که شرکت‌هایی که قصد ورود به بازار سرمایه را دارند، سابقه مالیاتی آن‌ها، نادیده گرفته شود.

به دلیل اهمیت بورس در رونق اقتصادی، قوانین و مقررات مختلفی برایش در نظر گرفته‌ شده، که یکی از آن‌‌ها معافیت شدن شرکت‏‌هایی که وارد بورس می‌شوند، است. در واقع شرکت‌‌هایی که سهام آن‌ها در بورس خرید و فروش می‌شود نسبت به دیگر شرکت‌‌ها مالیات کمتری پرداخت می‌کند. با این کار هزینه‌های آن‌ها کمتر می‌شود و سود آن‌ها افزایش می‌یابد .

ضمنا مالیات شرکت‌های غیربورسی بر مبنای 25 % محاسبه می‌شود. شرکت‌‌هایی که در بورس و فرابورس پذیرفته می‌شوند. به ترتیب 10 % و 5 % از تخفیف مالیاتی برخوردار می‌شوند. مالیات آن‌ها از 25 % به 5/22 % و 75/23 % کاهش پیدا می کند. 

دلیل ورود شرکت‌ها به بورس

در حقیقت شرکت‌ها برای تأمین مالی به بازار بورس و سرمایه و انتشار اوراق وارد می‌شوند. به‌طورکلی دو راه برای تأمین سرمایه، به‌منظور ادامه فعالیت شرکت و انجام یک طرح توسعه و حتی صورت دادن یک پروژه، است.

این دو روشی را که اشاره کردیم ازین قرار است:

1. روش بدهی
2. روش مشارکت؛ یعنی یا از طریق استقراض از اشخاص دیگر، اخذ وام و …

 اقدام به تأمین مالی می‌کنند. روش دیگری هم دارد که ازین قرار است:

دیگران را در عواید حاصل از فعالیت خود شریک می‌کنند و بخشی از مالکیت را به آن‌ها واگذار می‌کنند.  و در ازای آن سرمایه‌ای که نیاز دارند را تهیه می‌کنند.

واضح است که هرکدام از این روش‌ها مزایا و معایب به‌خصوص خود را دارد. مثلا:

مزایای روش بدهی

در روش بدهی موقتی بودن یا سپر مالیاتی بودنش از مزیت‌های آن است. یعنی روزی بدهی‌ها تمام می‌شود و وجود بدهی در صورت‌های مالی باعث می‌شود که شرکت، مالیات کمتری پرداخت کند.

معایب روش بدهی

1. ریسک مالی مجموعه را بالا می‌برد.
2. در صورت نداشتن نقدینگی کافی برای پاسخگویی به بدهی‌های شرکت مشکل پیش می‌آید.
3. درواقع ضرر و زیانی برای‌شان پیش می‌آید. که ممکن است دیگر قابل جبران نباشد. حتی منجر به ورشکستگی شرکت شود.

 مزایای روش مشارکت

1. لزومی برای بازپرداخت وجه و سرمایه دریافت شده وجود ندارد.
2. همچنین فرد در سود و زیان با شرکت سهیم خواهد بود؛ لذا از این بابت نگرانی‌ای وجود ندارد که در صورت زیان‌ده بودن شرکت دچار مشکل شوید.

 معایب روش مشارکت

بازگشت‌ناپذیر بودن؛ یعنی بخشی از سهامی را که واگذار کردیم، برای همیشه دیگر در اختیار نداریم.

ساختار سرمایه چیست؟

لازم است بدانید که الزامی وجود ندارد که فقط یکی از روش‌ها را انتخاب کنید، بلکه می‌توانید با استفاده از ترکیبی از دو روش بالا که گفته شد، نسبت به تأمین مالی مجموعه اقدام کنید که به این نسبت ترکیب، ساختار سرمایه شرکت می‌خوانند.

 ساختار سرمایه یعنی کدام بخش از دارایی‌های مجموعه را بدهی و کدام بخش از آن را آورده نقدی و حقوق صاحبان سهام تشکیل می‌دهد.

این ساختار در شرکت‌های مختلف بسته به نوع صنعت، نوع شرکت ازنظر سهامی عام و خاص، ریسک‌پذیری و بازدهی مورد انتظار صاحبان سهام آن می‌تواند متفاوت باشد.

فرمول‌هایی وجود دارد که این نسبت بهینه را تعیین می‌کند. در این فرآیند، نرخ بازگشت مورد انتظار سرمایه‌گذاران، نرخ بهره وام یا استقراض و معافیت مالیاتی‌ای که بوجود می‌آورد را دخالت می‌دهند و نهایتاً هزینه تأمین مالی ترکیب‌های مختلف زا به دست می‌آورند. هر ترکیبی که هزینه کمتری داشته باشد، به‌عنوان ساختار مناسب سرمایه انتخاب می‌کنند.

 روش مشارکت

روش مشارکت مدل‌های مختلفی دارد. به‌عنوان مثال اگر شراکت بین مؤسسین شرکت که تعداد کمی هم دارند، حاصل شود، آن شرکت به‌عنوان شرکت سهامی خاص مشغول است؛ ولی اگر تصمیم بگیرند که قسمتی از سهام شرکت به عموم مردم واگذار شود، همان شرکت مذکور تحت شرایط خاصی به سهامی عام تبدیل می‌شود و می‌تواند نسبت به پذیره‌نویسی و انتشار سهام اقدام کند. به‌عنوان ‌مثال شرکت باید سودده باشد و سابقه فعالیت چندین ساله داشته باشد.

 معافیت مالیاتی

شرکت‌های بورسی تا زمانی‌‌که در بازار سرمایه حاضر باشند، از معافیت مالیاتی۱۰ درصدی برخوردار خواهند بود.

حضور شرکت‌ها در بورس به‌منزله اعتبار برای شرکت است؛ زیرا برای ورود به بورس، شرایط خاصی همچون سودده بودن و برخوردار بودن از پیشینه مثبت شرکت لازم است و شرکت‌هایی که در این مجموعه حاضر شوند یعنی این شرایط را دارند.

افزایش سرمایه و تأمین مالی در این شرکت‌ها آسان‌تر از شرکت‌های دیگر است. به این دلیل که خریداران سهام آن‌ها به چند نفر و یا یک گروه خاص محدود نمی‌شود. تعداد زیادی خریدار و فروشنده برای این شرکت به‌وجود می‌آیند. در نهایت می‌توان نتیجه گرفت قدرت چانه‌زنی برای قیمت‌گذاری سهام این شرکت‌ها کمتر می‌شود.